De derde dag begon voor de Coaches met een rondleiding door heel Nederland. In Madurodam wel te verstaan. Na een paar intensieve dagen was het nu een ochtend om rustig aan te doen en eens lekker rond te kijken. In de middag kregen de Coaches een workshop Storytelling bij Bex*Communicatie in Amsterdam.
Bij binnenkomst in Madurodam wisten de coaches niet wat ze zagen en werden direct alle camera’s erbij gepakt, want dit wilden zij zoveel mogelijk vastleggen. Waar de één verbazingwekkend rondkeek bij de bewegende vliegtuigen vroeg de ander zich af hoe je dit nou moet verklaren als je thuiskomt, verwijzend naar de foto’s die net echt leken. Van Schiphol over de Erasmusbrug naar de TESO, ze zagen alles.
Daarnaast konden ze ook nog zien wat ze dinsdag hadden gemist tijdens Prinsjesdag; Het Binnenhof. Bij ieder bordje werd uitgebreid gestopt en dan werd het informatieboekje er weer bij gepakt. Een betere rondleiding door Nederland (met genoeg informatie over de geschiedenis en achterliggende gedachten) konden zij eigenlijk niet krijgen.
Na de lunch reisde de groep af naar het kantoor van Bex*Communicatie in Amsterdam om de workshop Storytelling te volgen. Tijdens de workshop storytelling werd aandacht besteed aan de inhoud van de verhalen van de deelnemers én aan het inspirerend en boeiend vertellen van hun eigen verhaal, dat gebaseerd is op ‘het grote Right to Play verhaal’ en op het eigen project. De Coaches werd gevraagd om Right To Play te omschrijven als een persoon. Wat zouden de eigenschappen van Right To Play dan zijn? Het antwoord was: iemand die sportief is, inspirerend is, van kinderen houdt en kinderen inspireert, maar ook iemand die je niet makkelijk loslaat als hij eenmaal in je leven is gekomen.
Iedereen kreeg ook volop de gelegenheid om vragen te stellen. Zo vroeg Johnson Pewou, Coach in het vluchtelingenkamp Budumburam in Ghana zich af; "Hoe kan ik iemand van hier laten begrijpen hoe dingen bij ons in Africa gaan? Gisteren sprak ik iemand en ik had het gevoel dat wij totaal langs elkaar heen praatten. Hij kon zich niet in mijn context verplaatsen". Als antwoord hierop leerde Johnson om in zijn verhaal veel voorbeelden te gebruiken waardoor het verhaal beter inspeelt op de beleving van de andere persoon.
De workshop werd verzorgd door Theo Hendriks, senior expert van Bex*Communicatie. Hij vond het zelf ook een erg bijzondere ervaring. Op zijn blog schrijft hij hierover;
"Het was een feest. Als geen ander waren de zes coaches in staat hun persoonlijke Right to Play verhaal te vertellen. Wat mij betreft waren het stuk voor stuk huiveringwekkende prachtverhalen, vol ontwikkeling en verandering. Verhalen over kinderen die op straat leven, worden mishandeld en daardoor zelf niet willen deugen. Over kinderen die, als niemand iets zou doen, gedwongen worden in een andere land te gaan werken. Maar in alle verhalen zat de ommekeer, die Johann Olav Koss altijd al wilde bewerkstelligen: door mee te doen aan ‘play-activities’ (ja ook Right to Play heeft last van bedrijfsjargon) groeien die kinderen langzaam maar zeker uit tot volwaardige mensen. Kinderen die goed voor zichzelf zorgen, en die goed voor elkaar zorgen. Leiders in de dop. En het mooie was dat de zes coaches dit met alle rust en alle overtuiging vertelden, en gingen glinsteren en stralen zodra ze die merkbare verandering in al die kinderen aanstipten. Wat er dan op het podium stond, warenstuk voor stuk inspirerende leiders van gemeenschappen die volop genieten van het werk dat ze doen. Vol vuur, vol passie. Achteraf gezien had ik ze al deze verhalen moeten laten vertellen aan een zaal vol bestuurders en managers. Die hadden heel veel kunnen opsteken van deze zes Afrikaanse helden."